یا علی تو راه روشنی و تو ضمیر آگاهی تو یاور دردمندانی و تو کشته تیغ جهلی چه می شود گفت که تو باب علمی ولیکن ما را قدر و شعور شناخت تو را نیست جز پرسمانی از تعدد ریش خود ما رابه ژرفای اندیشه های تو راهی نبود و تو را از جهل مان درمانی نبود جز دل چاه . تو را خانه نشین ساختیم و اندیشه ات را نیز . از معنای اندیشه هایت چماقی ساختیم برای سرکوب این و آن . معنای غدیرت را نیز چنین . یا علی مظلومیت تو نیز ابدی است و بشر امروزین نیز بازهم تشنه عمق معانی صراط مستقیم تو . یا علی نفسی از دل بر نمی آید که تو را بجوید و امروز نیزتو با زهم تنهای تنهایی .

یا علی انگار تورا آفریدند برای یک جهان دیگر . در طول تاریخ شیعه آرزوی دست یافتن به حکومت داشت و شیعه مظلوم بود .و شیعه مظلوم هست و شیعه مظلوم می ماند و شیعه می میرد .و شیعه درد می کشد از جهل دوران چه بگویم که تو را نمی شناسیم و در هر دورانی دردی را تحمل می کنیم از نامردمانی ها . وای علی چه بگویم که تو تنها مظلومی و چه کشیدی از آن غربت و درد چه کشیدی از دژخیمانی که همسرت را وای زهرا بین در و دیوار نهادند تا به هزار مکر و فریب تو را خارجی و منافق بنامند تو را غیر مسلمان نامیدند و آنروز که فرقت در محراب مسجد شکافته شدبا دهانی باز گفتند اااا مگر علی نماز می خواند . چه بگویم که علی جان امروز نیز از اندیشه ات باید بین در و دیوار یاد کنیم .

وقتی مولا علی، مالک اشتر نخعی از یاران خود را به امارت مصر منصوب کرد، به او نامه ای نوشت. این نامه بی تردید از مهمترین اسناد سیاسی حقوق اسلامی و خصوصا شعبه شیعی آن است. این نامه به روشنی نشان می دهد رویکرد مترقی مولا علی به مساله حکومت را در عصر جاهلیت عرب و در دوران حکومت های الیگارشی. در این نامه که به نوعی به قانون اساسی اسلامی ایشان می ماند ویژگی های حکومت اسلامی، حاکم اسلامی، حقوق شهروندان، رابطه دولت با شهروند و … بیان شده است.